Zoeken

Hoe leer je van een afwijzing.

Afgewezen worden na een sollicitatiegesprek is niet leuk. Zeker niet als het een baan is waar je echt je zinnen op hebt gezet. Het kan voelen als een persoonlijke nederlaag en je schaamt je soms om het tegen anderen te vertellen. 

Er rust een taboe op. Ik denk onterecht. Op de korte termijn heb je misschien weinig aan een afwijzing, maar op de lange termijn kom je er verder mee. Mits je er goed gebruik van maakt. Ik zal uitleggen hoe je dat doet.


Dit onderwerp is minder sexy dan de vorige artikelen die ik heb geschreven (alhoewel ik ernstig twijfel of je het woord sexy mag gebruiken in de context van solliciteren). 

Minder sexy omdat mensen graag dingen lezen waar ze direct iets aan hebben. Als jij bezig bent met het schrijven van een motivatiebrief zijn tips zeer welkom. Als je net bent afgewezen heb je waarschijnlijk meer zin om jezelf op te sluiten, een fles wijn open te trekken en een heel seizoen van Temptation Island te kijken – of een andere serie die je direct beter laat voelen over jezelf.


Je hebt recht op een goed onderbouwde afwijzing na een gesprek.

Bovenstaande escape kan zeker geen kwaad, maar je doet er goed aan om na een avond stoom afblazen serieus te kijken naar de afwijzing. 

Het is essentieel om een goed onderbouwde afwijzing te hebben. En ik weet dat je die niet altijd krijgt. Het is dus zaak om hier zelf proactief achter aan te gaan. Neem geen genoegen met een makkelijk antwoord, vraag goed door. Voel je niet bezwaard. Je hebt zelf veel tijd en moeite geinvesteerd dus je hebt hier recht op. Alleen met een goed onderbouwde afwijzing kan jij aan de slag om stappen te zetten namelijk. 


Verschillende opties van afwijzing.


Als je beschikt over de informatie die je nodig hebt zul je voor jezelf een korte analyse moeten maken. Wees hierin eerlijk naar jezelf. Vervolgens zul je zien dat de reden van afwijzing in een van de volgende categorien valt. 


a.     Je beschikt wel over de gevraagde competenties, maar je hebt het niet voldoende laten zien in het gesprek.

b.     Na het gesprek blijkt dat je niet over de gevraagde competenties beschikt. Je dacht dat het een match was, maar dit bleek niet zo te zijn. 

c.     Je beschikt wel over de gevraagde competenties, maar niet voldoende of er was helaas een betere kandidaat. 

d.     De selectiecommissie was incompetent en heeft jou verkeerd beoordeeld. 


De selectiecommissie zat ernaast.


Deze laatste optie is populair. En laten we eerlijk zijn, het gebeurt. Een selectiecommissie heeft het zeker niet altijd bij het juiste eind. Alleen statistisch gezien hoor je te vaak dat sollicitanten het niet eens zijn met de commissie. Dat komt omdat mensen de neiging hebben zichzelf hoger in te schatten dan daadwerkelijk het geval is. 


Vraag maar eens aan 10 mensen hoe zij zichzelf inschatten als automobilist. De kans is groot dat 8 daarvan aangeven dat ze bovengemiddeld goed kunnen rijden. Je hoeft geen expert in statistiek te zijn om te begrijpen waarom dat niet mogelijk is.  


Het is zo belangrijk om kritisch naar jezelf te zijn. En ik begrijp dat dat makkelijker gezegd is dan gedaan. Daarom zou ik pleiten voor het aannemen van de feedback, tenzij je bewijs hebt dat je wel degelijk beschikt over die kwaliteiten. Je wilt namelijk verder komen, je wilt groeien. En van alle opties is categorie D de enige waar je helemaal niks aan hebt. 


Categorie B: het is geen match.


Dit is de allerbelangrijkste categorie. Wil je groeien? Wil je stappen maken? Dan is dit de beste categorie om in te vallen. Niet leuk, dat begrijp ik. Maar troost je, verreweg de meeste sollicitanten vallen in deze categorie. Alleen het merendeel is het er niet mee eens en plaatst zichzelf liever ergens anders. Als jij beseft en accepteert dat je voor nu helaas in deze categorie valt dan kan je groeien. Mijn ervaring is dat mensen die openstaan voor feedback en zelfkritisch zijn veel verder komen dan anderen. Verder hoeft overigens niet altijd te betekenen dat je ook je doel bereikt dat je voor ogen hebt. Het kan ook betekenen dat je tijdig bijstuurt omdat je erachter komt dat je gestelde doel niet juist is. 

"Ik noem dit het CSI-syndroom."

Luister goed naar de feedback en kijk of je hier iets mee kan, maar nog belangrijker, wilt. Als je terugkrijgt dat je niet in de bedrijfscultuur past, wil je ze dan het tegendeel bewijzen? De kans is groot dat er een kern van waarheid in zit en dat je daar mogelijk niet gelukkig wordt. Zie het niet als kritiek, maar wees blij dat ze je behoeden hiervoor. Hetzelfde geldt wanneer je terugkrijgt dat je te individualistisch werkt en ze echt een teamplayer zoeken. Als ze gelijk hebben dan is dit niet de beste baan voor jou.


Ik zie met grote regelmaat mensen die solliciteren op de functie van rechercheur die totaal niet passen. Verschillende redenen, maar in 75% van de gevallen omdat ze een ander beeld van de functie hebben. In hun ogen matchen ze daar op, en misschien klopt dat ook wel, alleen matchen ze daardoor automatisch minder op de daadwerkelijke functie. Ik noem dit het CSI-syndroom.


Bij de recherche denkt men al gauw dat je de helft van de tijd op pad bent en dat het heel spannend is. Dit beeld is gecreerd door films en klopt niet. De recherche is vaak interessant, soms spannend en af en toe ben je op pad. Nog steeds heel leuk, maar wel anders dan van te voren gedacht wordt. Ik weet zeker dat ik sollicitanten behoed heb voor een deceptie ondanks dat ze bijna huilend de deur uit liepen. 


De eerste stop is dus vooral nadenken of je nog steeds die baan ambieert en of je bereid bent om daarvoor te veranderen. Wees ook hierin eerlijk naar jezelf. Van een solist naar een teamplayer wordt lastig. Soms is het beter om het af te sluiten en te zeggen – dit is niet voor mij. En ga verder met zoeken wat wel voor jou is.


Ik spreek uit eigen ervaring. Ik werkte vijf jaar als rechercheur op de afdeling zware criminaliteit van de politie Amsterdam. Ik heb mee mogen werken aan verschillende liquidatieonderzoeken. Deze droombaan in de ogen van vele mensen heb ik opgezegd om in de werving en selectie te werken. Ik had niet het zitvlees dat nodig is om je vast te bijten in een onderzoek en dagen achter elkaar door allemaal gegevens te spitten. Nu werk ik dagelijks met mensen en mag ik nadenken over hoe we de instroom van de FIOD vormgeven. Past beter bij mij.


Met categorie A ben je halverwege.


De eerste categorie is een fijne, mits je eerlijk bent naar jezelf. Je beschikt namelijk wel over de gevraagde competenties, je hebt het alleen niet laten zien. Je bent dus halverwege. Waarschijnlijk ligt het dan aan je presentatie en het beantwoorden van de vragen. Dit is grotendeels te trainen. Te uitgebreid onderwerp om hier te behandelen, maar val je in deze categorie kijk dan eens bij het artikel dat ik heb geschreven over de voorbereiding op het sollicitatiegesprek. Binnenkort kom ik ook met een nieuw artikel over het beheersen van de gesprekstechnieken. 


Je hebt pech gehad.


Blijft alleen categorie C nog over. Je hebt laten zien geschikt te zijn, maar er was een betere kandidaat. Balen. Solliciteren blijft een kwestie van vraag en aanbod. Misschien zat er iemand bij die net wat beter aansloot. 


Met jouw ervaring van dit sollicitatiegesprek en een goede voorbereiding de volgende keer kan jij die persoon worden. Ego opzij zetten en nogmaals proberen. Ik ben de eerste keer ook afgewezen voor de politie. Een jaar later probeerde ik het nogmaals en toen lukte het wel. Grotendeels omdat ik wist wat er ging komen bij de selectie. 


Artikel te lang? Lees deze conclusie dan maar.


Ben je afgewezen voor een sollicitatiegesprek? Vervelend, maar het overkomt iedereen. Hoe je ermee omgaat dat onderscheid je van de rest. Ga je bij de pakken neerzitten? Geef je alles en iedereen de schuld behalve jezelf? Dan kom je nooit verder. 

Je wilt groeien. Laat deze afwijzing je extra motiveren om stappen te zetten. Zorg dat je die goed onderbouwde afwijzing krijgt en ga aan de slag. 


Val je in categorie A? Goed zo. Deze baan is dus haalbaar. Je moet werken aan je presentatieskills en handiger de vragen beantwoorden. Dit kan je trainen.


Val je in categorie B? Pijnlijk, maar prima. Je weet waar je aan kan werken, maar je moet je afvragen of je dit echt wilt. Misschien goed om naar andere banen te kijken. Weten wat niet past is ook een deel van de puzzel.


Val je in categorie C? Balen, maar je bent dichtbij. Beter voorbereiden en nogmaals proberen. Je hebt nu een voordeel ten opzichte van andere kandidaten. Je weet wat er gaat komen.


Val je in categorie D? Waardeloos. Kan je niks mee. Sorry. Er zit niks anders op dan nog een aflevering van Temptation Island te kijken.

108 keer bekeken

21 Jobs    l    kvk: 78089808    l    info@21jobs.nl      

  • LinkedIn
  • Instagram
  • Facebook